همچو خورشید سحر بودی اگر مشتی زرم

کاش یک بار دگر روی وطن می داشتم

داستان عشق من شیرین تر از فرهاد بود

گر نگفتم پاس عشق کوهکن می داشتم

جای در آغوش گل های چمن می داشتم

سود و سودایم کجا بودی به تدبیر جنون

گر هراس نام و ننگ خویشتن می داشتم