کولی باد پریشاندل آشفته صفت

تیرگی را در دشت

و شفق ، این شفق شنگرفی

بوی خون داشت ، افق خونین بود

تو مرا بدرقه می کردی هنگام غروب

تو به من می گفتی :

صبح پاییز تو ، نامیمون بود !