تو به من می گفتی :

بوی خون داشت ، افق خونین بود

کولی باد پریشاندل آشفته صفت

تو مرا بدرقه می کردی هنگام غروب

صبح پاییز تو ، نامیمون بود !

من سفر می کردم

و در آن تنگ غروب