تو مرا بدرقه می کردی هنگام غروب

و شفق ، این شفق شنگرفی

بوی خون داشت ، افق خونین بود

کولی باد پریشاندل آشفته صفت

تو به من می گفتی :

صبح پاییز تو ، نامیمون بود !

من سفر می کردم