آنک دیده هر شبش در سوختن مانند شمع

هم نظر می کرد هر سو هم عنان را می کشید

گفت نزدیکان خود را کان فلان غایت چراست

آن خراب عاشق حاضرمثال ناپدید

آنک هر صبحی که آمد ناله های او شنید

آنک آتش های عالم ز آتش او کاغ کرد

تا فسون می خواند عشق و بر دل او می دمید