می شمرد از شه نشان ها لیک نامش می نگفت

این نهانم آتش است و آشکارم آه و دود

از برای آنک خوبان را نجویی در شکست

صد هزاران جوی ها در جوی خوبی درفزود

در درون ظلمت شب اندر آن گفت و شنود

آنگهان زیر زبان می گفت یارم نام او

می نگویم گر چه نامش هست خوش بوتر ز عود