آنگهان زیر زبان می گفت یارم نام او

صد هزاران جوی ها در جوی خوبی درفزود

می شمرد از شه نشان ها لیک نامش می نگفت

در درون ظلمت شب اندر آن گفت و شنود

می نگویم گر چه نامش هست خوش بوتر ز عود

زانک در وهم من آید دزدگوشی از بشر

کو در این شب گوش می دارد حدیثم ای ودود