می نگویم گر چه نامش هست خوش بوتر ز عود

می شمرد از شه نشان ها لیک نامش می نگفت

در درون ظلمت شب اندر آن گفت و شنود

آنگهان زیر زبان می گفت یارم نام او

زانک در وهم من آید دزدگوشی از بشر

کو در این شب گوش می دارد حدیثم ای ودود

سخت می آید مرا نام خوشش پیش کسی