دره سر تا پای آغوش است

دره ایا این پریشان را ز درگاهت نمی رانی ؟

جاودان در گرمی آغوش خاموشت نمی خوانی

؟دره خاموش است

و سکوتی سرد و صامت در فضا گسترده سنگین بال

ناگهان پژواک وای مرد در دره طنین افکند

جغد زد شیون چرخ زد کرکس