اگر که بوسه زنم در خیال بر بدنش

لطیف هست چنان برگ گل رخ زیبایش

لطیفتر بود از برگهای غنچه تنش

کبود می شود آن مرمر بلند اندام

در این جهان به چه او را همی کنم تشبیه

که در لطافت و خوبی برد به خویشتنش

برای عاشق صادق وطن نخواهی یافت