نام مرا ز دفتر هستی قلم گرفت

یک عمر گشتم از پی آن عمر جاودان

گشت زمانه عمر مرا دم به دم گرفت

نازم بدان نگاه که او با اشاره ای

من با که گویم این غم بسیار کو مرا

در خیل کشتگان رخش دست کم گرفت

برگرد ای امید ز کف رفته تا به کی