بر تمام کوچه های خواب من پروازمی گیرد

عاشقان خفته را انگشت سرد صبحدم بر شیشه می کوبد

دستمال آبی پندار

همچو رویاهای مهتابی شبان پردار

گاه چون دریا

دامن افشان بی کران مواج

گاه همچون پاره ای از آسمان خوش رنگ