بوالحسن نیز درافتاد و حسن می نرود

بالله ار شور کنم هر نفسی عیب مکن

گر برفت از دل تو از دل من می نرود

بوالحسن گفت حسن را که از این خانه برو

جان پروانه مسکین ز پی شعله شمع

تا نسوزد پر و بالش ز لگن می نرود

همه مرغان چمن هر طرفی می پرند