همه مرغان چمن هر طرفی می پرند

بوالحسن نیز درافتاد و حسن می نرود

جان پروانه مسکین ز پی شعله شمع

تا نسوزد پر و بالش ز لگن می نرود

بلبل از واسطه گل ز چمن می نرود

مرغ جان هر نفسی بال گشاید که پرد

وز امید نظر دوست ز تن می نرود