وز امید نظر دوست ز تن می نرود

همه مرغان چمن هر طرفی می پرند

بلبل از واسطه گل ز چمن می نرود

مرغ جان هر نفسی بال گشاید که پرد

زن ز شوهر ببرد چون به تو آسیب زند

مرد چون روی تو بیند سوی زن می نرود

جان منصور چو در عشق توش دار زدند