شایدت قیام قامتی تمام

بلبلک

بانگ بایدن که عاشقانه آوری

گفتم آن نهال نو رسیده را

تا رسی که سر بر آستانه آوری

شب ز نیمه رفت و صبح بر دریچه می دمد

بی خبر دگر چرا فسانه آوری