با چه حرص و ولعی قلبم را

و دل من می شد دست به دست

من به هر سو که نگه می کردم می دیدم

روی مهتابی ها ایوانها

می جویدند برادرهایم

وز ته حنجره پاره و خونینم دشمن می خواند

غزلی در ره بیداد برای عشاق