می جویدند برادرهایم

من به هر سو که نگه می کردم می دیدم

روی مهتابی ها ایوانها

با چه حرص و ولعی قلبم را

وز ته حنجره پاره و خونینم دشمن می خواند

غزلی در ره بیداد برای عشاق

و منش تحسین می کردم با گوشه چشم