و نه چندان دور از آوازم

غزلی در ره بیداد برای عشاق

و منش تحسین می کردم با گوشه چشم

این صدا ها نه صدای من بود

و من سرگردان

در به در در پی آن نغمه سرا بلبلب پر ریخته می گردیدم

پرسشی چون مرغی سرکنده