بند از این بانگ عصب سوز کجا بگشایم ؟

می کند خون ز یکی حفره قلبم سرریز

سایه ها آواز غمزده ای می خوانند

تو هم ای شعر مدد گر نکنی

وین همه ایمان را

که نمی گنجد درمذهب این بی مهران

با چه اندیشه آرامی بخشی بنشانم در خویش؟