زندگی را می پوید چو گلی خشکیده

گل یخ نیز ندیده است بهاری را در پیرامون

می خلد سردی تیغی در من

مرگ را آینه می گیرد قلبم بی ترس

مرگ را دیدم در گورستان پیر و دو تا

و به راهی دیگر

زندگی را دیدم با سبد گل های پژمرده