و رها کردم از بام بلند

زندگی را دیدم با سبد گل های پژمرده

که نمی داند پشیزی پی یک دسته گلش رهگذری

وز بر هر دو گذشتم خاموش

بادبادک ها را

که به دنباله رقصنده شان در ره باد

حلقه حسرت من بود که آویخته بود