دو شده ده شده صد نهصد ....و بسیار شده

که تکان می دهدت خنده بگسسته عنان

و تنت با همه فربهیش میلرزد

ای به هر آینه افتاده و تکرار شده

تو چه می بینی ایا در من

سبب خنده چه می بینی در کار من و پیکر من

منم اینک مردی زخم به تن