زمین تو گویی از سقف خویش می ترسید

و دستهای ورم آوریده همچو دو چشم

به هر طرف پی چیزی نجسته می پویید

به چهره ها همه تشویش ز آسمانها بود

ولی توقف و گرما و تشنگی می کشت

چه رفته بود ندانم که در تمامی شهر

به جای سبز درختان چراغ قرمز بود