ولی توقف و گرما و تشنگی می کشت

به هر طرف پی چیزی نجسته می پویید

به چهره ها همه تشویش ز آسمانها بود

زمین تو گویی از سقف خویش می ترسید

چه رفته بود ندانم که در تمامی شهر

به جای سبز درختان چراغ قرمز بود

به زیر دیده خورشید نیمروزی مرگ