عاشقانند تو را منتظر میعادند

خود از آن کس که تراشیده تو را زو بتراش

دگران حیله گر و ظالم و بی فریادند

رو ترش کرده چرایی که خریدارم نیست

تن زدم لیک دلم نعره زنان می گوید

باده عشق تو خواهم که دگرها بادند

شمس تبریز به نور تو که ذرات وجود