باده عشق تو خواهم که دگرها بادند

رو ترش کرده چرایی که خریدارم نیست

عاشقانند تو را منتظر میعادند

تن زدم لیک دلم نعره زنان می گوید

شمس تبریز به نور تو که ذرات وجود

همه در عشق تو موم اند اگر پولادند