در نوردد دل جنگل سبز

موج لغزان که آتش بگیرد

لیک او خفته بر ماسه نرم

روز بر راههای پر از مه

می سپارد شب رفته ای را

بر نگاه دل یک ستاره

می پرد همچو پروانه ای شاد