بر لبانش چه سخن ها که کس آن را نشنید

دل خاموش چمن را کاوید

هیچ کس چشمه جوشنده به چیزی نگرفت

صورت هیچ کسی در دل او سایه نزد

بر جبینش چه شکن ها که کس آن را نزدود

گرچه پیوند نهان با دل کوهستان داشت

آرزو داشت ببیند رخ دریا ها را