چشم اقبال به اقبال شما مخمورست

کانک از دست بشد دست زنان می آید

از حصار فلکی بانگ امان می خیزد

وز سوی بحر چنین موج گمان می آید

این دلیلست که از عین عیان می آید

برهیدیت از این عالم قحطی که در او

از برای دو سه نان زخم سنان می آید