ندارم میوه چون شاید ، به ذهن باغبان آید

ندارم از خزان وحشت نه منت از بهارانی

پناه بلبلان وقتی که گل می راندش از خود

پناه عاشقان بودن مرا یعنی مسلمانی

که در تعظیم او دارم کمر خم از پریشانی

دلم خوش می شود وقتی که عشاق نگون بختی

به زیر سایه ام از خود بگویند آنچه می دانی