ابرو روی هم انباشته بودم همه عمر

تا فراسوی غزل نیزۀ فریادم رفت

بیستون می شوم از خاطره شیرینت

به تماشای اجل حضرت فرهادم رفت

چونکه از چشم بت صومعه افتادم رفت

قحطی واژه و کمبود غزل واویلا

شور افیون دل از دفتر معتادم رفت