قحطی واژه و کمبود غزل واویلا

به تماشای اجل حضرت فرهادم رفت

ابرو روی هم انباشته بودم همه عمر

چونکه از چشم بت صومعه افتادم رفت

شور افیون دل از دفتر معتادم رفت