طعنه بر خورشید می زد آسمان

زندگی بی روی او جان کاه بود

بال رویا قحطی پرواز داشت

ارتفاع آسمان کوتاه بود

کهکشان غمگین ، فلک بی ماه بود

بیستون از جای می کند آن نگار

پیش شیرین کوه غم چون کاه بود