در پیش وقوف کوی تو نیست

امروز ز حد مبر جفا را

تو آینه جهان نمائی

بگذار که بینمت خدا را

در مشعر من صفا صفا را

جز در رخ و زلف تو که دیده

اندر دل تیره شب ضحا را