فروغ خوریکی باشد بود کثرت زروزنها

صبا بلغ الی سلمی من الماسور تسلیما

بگو تا چند یا تنها نشیند تن زند تنها

همه جانها بقالب ها نقوشی از پر عنقا

نهایت نیست ای اسرار اسرار دل ما را

همان بهتر که لب بندیم از گفت و شنیدنها