بپاسبان حرم از ره ثواب بگوئید

فتد نظر به عنایت ز خواجه به غلامی

نشد نصیب نه سیب زنخ نه شربت لعلت

به شکرین سخنی کن علاج تلخی کامی

که تا بکی بنشیند کبوتری لب بامی

بیاد خسته دلی ده بباد نفخه زلفی

ز سر گرانی زلف ار به کلبه ای نخرامی