هرگز نبری راه بسر منزل الا

بزداید از آیینه ی دل، زنگ ریا را

زاهد تو و «رب» ارنی؟ این چه تمناست

با دیده ی خودبین نتوان دید خدا را

تا مرحله پیما نشوی وادی لا را

چون دور بعاشق برسد، ساقی دوران

در دور تسلسل فکند جام بلا را