قدری نبود در بر خورشید، سها را

طوفان بلا آمد و بگرفت درو دشت

چون نوح برافراشت بحق دست دعا را

در حضرت جانان سخن ازخویش میگویید

از درد منالید که مردان ره عشق

بادرد بسازند و نخواهند دوا را

وحدت که بودزنده، خضر وار مگر خورد