که چه سود است بسر، این سر سودایی را

تا نشویید بمی دفتر دانایی را

نتوان پای زدن عالم رسوایی را

آنکه سر باخت بصحرای هوس میداند

سرنوشت ازلی بود که داغ غم عشق

جای دادند بدل، لاله ی صحرایی را

برواز گوشه نشینان خرابات را بپرس