سرنوشت ازلی بود که داغ غم عشق

نتوان پای زدن عالم رسوایی را

آنکه سر باخت بصحرای هوس میداند

که چه سود است بسر، این سر سودایی را

جای دادند بدل، لاله ی صحرایی را

برواز گوشه نشینان خرابات را بپرس

لذت خلوت و خاموشی و تنهایی را