همرهی خضر کن، در ظلمات فنا

چونکه بآخر رسید، سلسله ی ممکنات

دست ز هستی بشوی، تا شودت روی دوست

جلوه گر از شش جهت، گرچه ندارد جهات

ورنه بخود کی رسی، در سر آب حیات

هر که به لعل لبش، خضر صفت پی برد

یافت حیات ابد، رست ز رنج و ممات