براق ورفرف و جبریل و احمد و معراج

ز جان و تن بگذر تا رسی به کعبه ی دل

که این بود حرم خاص و آن مناسک حاج

نظیر جذبه و عشق ست و فقر و نفس و فنا

بنای هستی ما را بمی خراب کنید

که خسروان نستانند از خراب، خراج

خراب باده ی عشقم نه مست آب عنب