خراب باده ی عشقم نه مست آب عنب

براق ورفرف و جبریل و احمد و معراج

بنای هستی ما را بمی خراب کنید

که خسروان نستانند از خراب، خراج

حریف عذب فراتم نه اهل ملح اجاج

چه گویمت که چه دردیست درد عشق که هیچ

ز هیچکس نپذیرد به هیچگونه علاج