چه گویمت که چه دردیست درد عشق که هیچ

که خسروان نستانند از خراب، خراج

خراب باده ی عشقم نه مست آب عنب

حریف عذب فراتم نه اهل ملح اجاج

ز هیچکس نپذیرد به هیچگونه علاج

چنان بموج درآمد فضای بحر محیط

که اصل بحر نهان شد ز کثرت امواج