رفت بر باد فنا گرد وجودم آخر

ریخت طرح هوس اندر سرو، فرهادم کرد

عاقبت بیخ و بن هستی ما کرد خراب

آن کرم خانه اش آباد، که آبادم کرد

دیدی ای دوست که سودای تو بر بادم کرد

بسکه فرهاد صفت ناله و فریاد زدم

بیستون ناله و فریاد ز فریادم کرد