ز میخواران نیارد کس نشانی

بیفتد تا قیامت مست و مخمور

نهد گر بر سر دار فنا پا

اناالحق میسراید همچو منصور

بود تا نرگس مست تو مستور

چنان از باده ی عشق تو مستم

که از مامست گردد آب انگور