کاتش زند بغرض هستی شرار عشق

آندم مس وجود تو زرمی شود که تن

در بوته ی فراق گدازد بنار عشق

پروانه گر ز عشق بسوزد عجب مدار

هرکس که یافت آگهی از سر عاشقی

وحدت صفت کند سروجان را نثار عشق