آشفته و سرگشته و بی صبر و قراریم

در هیچ قطاری دگر ای قافله سالار

ما را نتوان یافت که بیرون ز قطاریم

تا باد بهم بر زند آن زلف پریشان

تا در چمن حسن گل روی تو بشکفت

شوریده و شیدا و پریشان چو هزاریم

چون در نظر دوست عزیزیم غمی نیست