دمد ز مشرق جانت هزار کوکب و ماه

رسد بمرتبه یی خواجه پایه ی توحید

که عین شرک بود لا اله الا الله

گر آفتاب حقیقت بتابدت در دل

ز روی زرد و لب خشک و چشم تر پیداست

نشان عشق چه حاجت بشاهدست و گواه

بکیش اهل حقیقت جز این گناهی نیست